130

بدو بدو پله ها را يکي در ميان پشت سر گذاشتم، خودم را رساندم وسط اتاق و تمام پنج روز گذشته را قي کردم روي گلهاي ساکت قالي!

به راستي، آيا کسي هست؟ کسي که از من به من نزديکتر باشد؟

چه او باشد چه نه، من بازنده ام

ولي کاش نباشد، بودنش يعني تاريکي، يعني جهنم ...