به میهمانی لبخندت، به اندوه فاصله، به آبی حضورت...
مرا با خود ببر...
به شیرینی پرستش ات، به جشن واژه ها، به بی انتهای صدایت...
تو... اگر.... بخواهی...
خواهم برد تو را
به راز سکوت، به آرامش غلیظ نیمه شب، به سلام لبخند
تو را با خود خواهم برد
به آغوش لحظه ها، به نوازش فرداها...
تو
اگر
بخواهی
یکی خواهیم شد
چقدر دوست داشتنت شیرین است
آنقدر که تلخی نداشتنت را حس نمیکنم
"مردی که تو را ندارد"
برچسب:
نویسنده: علی عباسی