133
برای ماندن، اصرار نمیکنم، برای رفتن قدری صبور باش...
چیزی نمیگویم، لبریز از سکوت، آرام تر از نیمه شب، گوشه ای مینشینم، و از دور، تو را حس میکنم. چیز زیادی نمیخواهم، فقط تصورت را حوالی تنهاییم بفرست... خیالت را از من بستانی اگر، باز بسیار سقوط خواهم کرد... کمی دورتر، مینشینم، خاطرم را با "توهم" شیرین "اگر بودی" خوش میدارم...
راستش روز خوبی را پشت سر نگذاشتم، و شب خوبی را نیز... مثل روز و شب قبل از آن، و قبل تر از آن، و همه ی روز و شبهای پیشین...
تمام پیکر روزهایم درد میکند، دردی از جنس نبودنت، از جنس نداشتنت
چیز زیادی نمیخواهم، حتی پاسخی هم نگو، هر چند سکوت قدرت فاصله ها را بیشتر به رخم میکشد
فقط باش
فقط باشم
همین!
"توهمات یک مغز بیمار"
برچسب:
نویسنده: علی عباسی